In oktober ’25 volgde Loes van Stratum (van Yojita) een 1:1 truffelceremonie bij me. Dit is haar verhaal. Wil je een keer contact opnemen met haar, om eens rustig haar verhaal te horen? Laat het me weten. Zij staat je graag te woord.
Waarom een truffelceremonie passend voelde
“In oktober heb ik bij Jannis een truffelceremonie gedaan. Ik ken Jannis al wat langer, en opeens voelde het volkomen logisch om bij hem aan te kloppen voor een ceremonie. Ik voelde al even dat het ‘tijd’ was om weer een keer de diepe ervaring in te gaan. En bij Jannis voelde het goed.
Toen ik Jannis vroeg werd mijn gevoel direct bevestigd. Jannis luistert naar mijn wens, mijn gevoel en mijn drijfveer, waardoor ik de ceremonie kon doen op een manier die voor mij helemaal goed voelde. Eén op een, zonder al te veel extra’s. Ik merkte dat Jannis zelf ook zuiver kan voelen of het oké voor hem voelt. Het voelt zuiver en oprecht en dat zorgt ervoor dat ik me moeiteloos over kan geven aan zijn begeleiding.
Ik had geen specifieke vraag of ‘probleem’ als drijfveer voor een truffelceremonie. Ik weet, en voel diep van binnen, dat het me elke keer weer zo enorm verder helpt op mijn pad. Zoals ik gekscherend na de ceremonie tegen Jannis zei: zo, dat is weer 6 maanden therapie in één dag. Zo voelt het echt voor mij. Het is geen weten, snappen of een inzicht vergaren. Het is zoveel meer dan dat. Het is een diepe belichaamde ervaring, waarin alle delen van mij op verschillende diepe lagen ‘begrijpen’ hoe het zit, wat waarheid is. En dat helpt me zo enorm in het leven. Wijsheid van binnenuit, die meteen doorvoeld en belichaamd is… Daar kan geen therapie tegenop in mijn ogen (en ervaring).
Het is moeilijk te beschrijven wat je meemaakt tijdens een ceremonie. Het enige wat ik naderhand uit kan brengen is: ‘dit is echt niet normaal’.
“Zo, dat is weer 6 maanden therapie in één dag. (…) Het is een diepe belichaamde ervaring, waarin alle delen van mij op verschillende diepe lagen ‘begrijpen’ hoe het zit, wat waarheid is.”
Hoe ik de ceremonie heb ervaren
Ik ging zonder verwachting de ceremonie in. Met een lichte kriebel, een combinatie van excitement en spanning. ‘Laat maar komen’ dacht ik.
Dit was een prachtige reis waarin alles langs elkaar, en alles tegelijkertijd kwam. Onbegrip, begrip, verwarring, helderheid, grote ellende, groter geluk, diepe tranen, schaterlach. En Jannis zat aan de zijlijn, als anker, als veilige haven waardoor ik volledig in de ervaring kon duiken. Het was prettig af en toe iets te delen of te vertellen. Maar ook was er alle ruimte voor verdriet of blijdschap, ongeremd, zonder schaamte. Het was fijn om Jannis als gids te hebben, daardoor kon ik alles loslaten. Jannis heeft de delicaatheid van ‘spaceholding’ volledig belichaamd in mijn ogen. Daar heb ik bewondering voor.
“Dit wat een prachtige reis waarin alles langs elkaar, en alles tegelijkertijd kwam. (…) Het was fijn om Jannis als gids te hebben, daardoor kon ik alles loslaten. Het was prettig af en toe iets te delen of te vertellen. Maar ook was er alle ruimte voor verdriet of blijdschap, ongeremd, zonder schaamte.”
Hoe de ceremonie doorwerkt in mijn leven
En nu, een aantal weken na de ceremonie werkt het nog steeds door in mijn leven. Elke dag. Het is ongelofelijk hoe zo’n diepe ervaring ook het dagelijks leven kleurt. Het is alsof ik dingen helderder ga zien. Sneller door ‘bullshit’ heen prik (en dan vooral mijn eigen bullshit). Dat zorgt voor verandering, en dat is goed, en niet altijd comfortabel. Desondanks ervaar ik een gevoel van gelijkmoedigheid: een diepe stabiliteit en kalmte, terwijl er om mij heen soms een storm raast.
Ook heeft mijn creativiteit een boost gekregen, ben ik weer meer aan het schrijven en geniet ik nog meer van muziek dan voorheen. En op alle diepere lagen waar geen woorden bestaan, gebeurt er ook nog steeds een heleboel, dat voel ik.
“Het is ongelofelijk hoe zo’n diepe ervaring ook het dagelijks leven kleurt. Het is alsof ik dingen helderder ga zien. Sneller door ‘bullshit’ heen prik (en dan vooral mijn eigen bullshit).”
Het is fenomenaal dat we mogen leven. Dat we alles mogen ervaren hier, op de magische aarde. En ookal vergeet ik dat honderd keer per dag, er blijft een ‘spark’ in mij branden. Een diep vlammetje, dat me er elke keer weer aan herinnert: het is goed. Ga. Leef. Enjoy the ride.
Doe het voluit, zonder rem, en volledig als jezelf.
Ondanks er al veel woorden op papier staan, kunnen woorden eigenlijk niet vatten hoe diep en levensveranderend deze ervaring is. Ik zou het iedereen gunnen. Iedereen die de roep voelt, nieuwsgierig is en het gevoel heeft het te mogen gaan ervaren…
Ik zou het bij Jannis doen 😉
You won’t regret it.
Lots of love.”
Loes
